نتایج تحقیقات دانشگاه صنعتی شریف درباره سوخت معمولی و یورو۴ نمونهبرداری شده از ۱۰جایگاه سوخترسانی در تهران نشان میدهد کیفیت نمونههای بنزین و دیزل گرفته شده به شدت با استانداردهای موجود فاصله دارند.
به گزارش سرویس پژوهشی ایسنا، تحقیقات انجام شده در دانشگاه صنعتی شریف حاکی از آن است که میزان گوگرد موجود در بنزین و دیزل نمونهبرداری شده از ۱۰ جایگاه سوخترسانی در تهران که شامل بنزین و دیزل معمولی و نیز سوخت معرفیشده تحت عنوان یورو 4 است به شدت با استانداردهای تعریف شده فاصله دارد. این میزان در بنزین معمولی و یورو 4 تا 20 برابر و در دیزل تا بیش از 800 برابر میزان استاندارد بوده است.
دکتر وحید حسینی، سرپرست این تحقیق میگوید: «از آنجا که آلاینده بحرانی هوای تهران عمدتاً ذرات معلق با اندازه کوچکتر از 2.5 میکرون است، لازم است توجه ویژهای به این آلاینده معطوف شود. آلاینده ذرات معلق عمدتاً ناشی از احتراق دیزل، احتراق ناقص، واکنشهای شیمایی اتمسفریک و نهایتاً منشأ طبیعی است که بخش عمدهای از این ذرات از احتراق دیزل حاصل میشود.
به گفته این استاد دانشگاه صنعتی شریف، گوگرد موجود در سوختها در این سطح بالا علاوه بر آلایندگی بسیار شدید هوا، موجب آسیب جدی به تجهیزات کنترل و کاهش آلایندگی در موتورهای بنزینی نیز میشود. وجود این میزان گوگرد در سوخت، موجب کاهش عمر مبدلهای آلایندگی که عمدتاً دارای مواد کاتالیستی حساس به گوگرد هستند، میشود.
حسینی با وجود آنکه اصلاح همزمان سوخت و خودرو را برای تأثیرگذاری در کاهش آلودگی هوا ضروری میداند، دراینباره میگوید: «در چنین شرایطی استفاده از تجهیزات کاهش آلودگی در خودرو عملا هیچ فایدهای ندارد چرا که کیفیت پایین سوخت وسطح گوگرد بالا باعث تخریب تجهیزات کنترل آلودگی می شود»
در تحقیقات دانشگاه صنعتی شریف، نمونههای بنزین و دیزل توزیعشده در ۱۰ جایگاه شهر تهران از میانه سال 1390 تا دی ماه سال 139۲ بررسی شده است.
نتایج نشان میدهد، در نمونههای سال 1390 میزان گوگرد سوخت دیزل به بیش از 8000 قسمت در میلیون (ppm) میرسد که بسیار بالاتر از حد استاندارد دیزل پاک 10 قسمت در میلیون است. این روند در سال ۹۲ تغییری نکرده است. همچنین بررسی نمونههای بنزین سال 1390 سطح گوگرد بنزین را در حدود 180 قسمت در میلیون نشان میدهد. این میزان نیز از حد استاندارد که ۱۰ قسمت در میلیون هست بسیار فراتر رفت استه. جالب آنکه میزان گوگرد در بنزینهای سوپر، یورو۴ و معمولی، در سال ۹۰ تفاوت چندانی با یکدیگر نمیکنند؛ اما در سال 92 با بهبود کیفیت بنزین یور۴ و سوپر، سطح گوگرد در آنها به کمی بیشتر از ۲۰ قسمت در میلیون میرسد که البته این میزان نیز حداقل دو برابر میزان استاندارد است. در میزان گوگرد بنزین معمولی نسبت به سالهای ۹۰ و ۹۱ تغییری مشاهده نمیشود. تحقیق مذکور نشان میدهد محتوای بنزن (ترکیب حلقوی معطر که جزو مواد سمی و احتمالاً سرطان زا محسوب میشود) در نمونههای مختلف بنزین بجای حد 1 درصد حجمی استاندارد بین 1.8 تا ۲.۹ درصد حجمی نوسان میکند. این عدد تنها در نمونههای بنزین یورو۴ سال ۹۲ به میزان زیادی کاهشیافته و به شرایط استاندارد رسیده است. بنزن مادهای است که باعث افزایش عدد اکتان بنزین میشود اما حدود مجاز استاندارد، به دلیل تبعات سلامتی، استفاده از این ماده را محدود میکنند.
در سال 2000 توسط بانک جهانی اعلام شد، آلودگی هوا در ایران سالانه جان 4500 نفر را میگیرد. همچنین سازمان بهداشت جهانی به تازگی هوای آلوده شهری را جزو گروه 1 ترکیبات سرطانزا اعلام کرد و آن را همردیف مواد بسیار خطرناک هستهای از قبیل پلوتونیوم به عنوان موادی که بدون شک سرطانزا هستند، قرار دارد.
به گفته دکتر حسینی کنترل آلودگی هوا تنها از مبدأ تولید آلایندهها امکانپذیر است. وی دراینباره میگوید: «اگر آلودگی وارد هوا بشود دیگر نمیتوان کاری کرد. اتمسفر دارای جرم و انرژی بسیار بالایی است که دخل و تصرف بشری در آن امکان پذیر نیست و لذا همانند تمام برنامه های موفق دنیا باید از تولید آلایندگی جلوگیری شود»
وی همچنین از بیتوجهی خودروسازها به فناوری EOBD و عدم استقرار آن همزمان با استقرار سطح آلایندگی یورو 4 انتقاد کرد و گفت: این فناوری موجب میشود چنانچه کارکرد عادی موتور خودرو به نحوی مختل شود که باعث افزایش آلایندگی خودرو شود، چراغ هشدار به راننده روشنشده و ضمناً میزان رانندگی در این وضعیت ثبت میشود. در آیندهای نه چندان دور باید از این سیستم به عنوان جایگزین معاینه فنی خودروها استفاده شود؛ اما خودروسازان به دلایل اقتصادی از استقرار این سامانه طفره رفتهاند.
سرپرست این تحقیق دراینباره میگوید: «باید در نظر داشت کیفیت سوخت توزیع شده در کشور در زمانهای مختلف و بسته به پالایشگاه تولید کننده متفاوت است و نتایج این تحقیق با افزایش جامعه آماری دقیقتر خواهد شد. از نتایج این جند نمونه محدود نمی توان برای کیفیت کل سوخت توزیع شده در جایگاه ها قضاوت کرد. هر چند سیستم توزیع سوخت با کیفیت و زنجیره تامین سوخت نیز باید بازنگری و اصلاح شود تا سوخت بی کیفیت و سوخت با کیفیت در مراحل مختلف انتقال با هم مخلوط نشوند.»
به گزارش سرویس پژوهشی ایسنا، تحقیقات انجام شده در دانشگاه صنعتی شریف حاکی از آن است که میزان گوگرد موجود در بنزین و دیزل نمونهبرداری شده از ۱۰ جایگاه سوخترسانی در تهران که شامل بنزین و دیزل معمولی و نیز سوخت معرفیشده تحت عنوان یورو 4 است به شدت با استانداردهای تعریف شده فاصله دارد. این میزان در بنزین معمولی و یورو 4 تا 20 برابر و در دیزل تا بیش از 800 برابر میزان استاندارد بوده است.
دکتر وحید حسینی، سرپرست این تحقیق میگوید: «از آنجا که آلاینده بحرانی هوای تهران عمدتاً ذرات معلق با اندازه کوچکتر از 2.5 میکرون است، لازم است توجه ویژهای به این آلاینده معطوف شود. آلاینده ذرات معلق عمدتاً ناشی از احتراق دیزل، احتراق ناقص، واکنشهای شیمایی اتمسفریک و نهایتاً منشأ طبیعی است که بخش عمدهای از این ذرات از احتراق دیزل حاصل میشود.
به گفته این استاد دانشگاه صنعتی شریف، گوگرد موجود در سوختها در این سطح بالا علاوه بر آلایندگی بسیار شدید هوا، موجب آسیب جدی به تجهیزات کنترل و کاهش آلایندگی در موتورهای بنزینی نیز میشود. وجود این میزان گوگرد در سوخت، موجب کاهش عمر مبدلهای آلایندگی که عمدتاً دارای مواد کاتالیستی حساس به گوگرد هستند، میشود.
حسینی با وجود آنکه اصلاح همزمان سوخت و خودرو را برای تأثیرگذاری در کاهش آلودگی هوا ضروری میداند، دراینباره میگوید: «در چنین شرایطی استفاده از تجهیزات کاهش آلودگی در خودرو عملا هیچ فایدهای ندارد چرا که کیفیت پایین سوخت وسطح گوگرد بالا باعث تخریب تجهیزات کنترل آلودگی می شود»
در تحقیقات دانشگاه صنعتی شریف، نمونههای بنزین و دیزل توزیعشده در ۱۰ جایگاه شهر تهران از میانه سال 1390 تا دی ماه سال 139۲ بررسی شده است.
نتایج نشان میدهد، در نمونههای سال 1390 میزان گوگرد سوخت دیزل به بیش از 8000 قسمت در میلیون (ppm) میرسد که بسیار بالاتر از حد استاندارد دیزل پاک 10 قسمت در میلیون است. این روند در سال ۹۲ تغییری نکرده است. همچنین بررسی نمونههای بنزین سال 1390 سطح گوگرد بنزین را در حدود 180 قسمت در میلیون نشان میدهد. این میزان نیز از حد استاندارد که ۱۰ قسمت در میلیون هست بسیار فراتر رفت استه. جالب آنکه میزان گوگرد در بنزینهای سوپر، یورو۴ و معمولی، در سال ۹۰ تفاوت چندانی با یکدیگر نمیکنند؛ اما در سال 92 با بهبود کیفیت بنزین یور۴ و سوپر، سطح گوگرد در آنها به کمی بیشتر از ۲۰ قسمت در میلیون میرسد که البته این میزان نیز حداقل دو برابر میزان استاندارد است. در میزان گوگرد بنزین معمولی نسبت به سالهای ۹۰ و ۹۱ تغییری مشاهده نمیشود. تحقیق مذکور نشان میدهد محتوای بنزن (ترکیب حلقوی معطر که جزو مواد سمی و احتمالاً سرطان زا محسوب میشود) در نمونههای مختلف بنزین بجای حد 1 درصد حجمی استاندارد بین 1.8 تا ۲.۹ درصد حجمی نوسان میکند. این عدد تنها در نمونههای بنزین یورو۴ سال ۹۲ به میزان زیادی کاهشیافته و به شرایط استاندارد رسیده است. بنزن مادهای است که باعث افزایش عدد اکتان بنزین میشود اما حدود مجاز استاندارد، به دلیل تبعات سلامتی، استفاده از این ماده را محدود میکنند.
در سال 2000 توسط بانک جهانی اعلام شد، آلودگی هوا در ایران سالانه جان 4500 نفر را میگیرد. همچنین سازمان بهداشت جهانی به تازگی هوای آلوده شهری را جزو گروه 1 ترکیبات سرطانزا اعلام کرد و آن را همردیف مواد بسیار خطرناک هستهای از قبیل پلوتونیوم به عنوان موادی که بدون شک سرطانزا هستند، قرار دارد.
به گفته دکتر حسینی کنترل آلودگی هوا تنها از مبدأ تولید آلایندهها امکانپذیر است. وی دراینباره میگوید: «اگر آلودگی وارد هوا بشود دیگر نمیتوان کاری کرد. اتمسفر دارای جرم و انرژی بسیار بالایی است که دخل و تصرف بشری در آن امکان پذیر نیست و لذا همانند تمام برنامه های موفق دنیا باید از تولید آلایندگی جلوگیری شود»
وی همچنین از بیتوجهی خودروسازها به فناوری EOBD و عدم استقرار آن همزمان با استقرار سطح آلایندگی یورو 4 انتقاد کرد و گفت: این فناوری موجب میشود چنانچه کارکرد عادی موتور خودرو به نحوی مختل شود که باعث افزایش آلایندگی خودرو شود، چراغ هشدار به راننده روشنشده و ضمناً میزان رانندگی در این وضعیت ثبت میشود. در آیندهای نه چندان دور باید از این سیستم به عنوان جایگزین معاینه فنی خودروها استفاده شود؛ اما خودروسازان به دلایل اقتصادی از استقرار این سامانه طفره رفتهاند.
سرپرست این تحقیق دراینباره میگوید: «باید در نظر داشت کیفیت سوخت توزیع شده در کشور در زمانهای مختلف و بسته به پالایشگاه تولید کننده متفاوت است و نتایج این تحقیق با افزایش جامعه آماری دقیقتر خواهد شد. از نتایج این جند نمونه محدود نمی توان برای کیفیت کل سوخت توزیع شده در جایگاه ها قضاوت کرد. هر چند سیستم توزیع سوخت با کیفیت و زنجیره تامین سوخت نیز باید بازنگری و اصلاح شود تا سوخت بی کیفیت و سوخت با کیفیت در مراحل مختلف انتقال با هم مخلوط نشوند.»
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر